یاوه گو

( ~. ) (ص فا. ) بی هوده گو، آن که سخنان بی معنی گوید.

بیهوده گو، کسی که سخنان بیهوده و بی معنی بگوید، هرزه درای، یاوه درای.

بی هوده گو، آن که سخنان بی معنی گوید.

💡 ای صبوری ای ملک ای یار دیرین باز بشنو این حدیث از کلک مست یاوه گوی خیره پویم

💡 به یاران خود کرد ناپاک روی که گیرند اطراف این یاوه گوی

💡 کارهای شیر مردان کردی و از رشک تو حاسدانت یاوه گو هستند و جمله ژاژ خوار

💡 شیر مصاف رزمم و پر دل ترم ز شیر وز بیم یاوه گویان بد دل تر از شکال

💡 عجب هرزه و یاوه گو گشته است نگردد کس اینسان که او گشته است

💡 بدو گفت کای هرزه و یاوه گوی چه گویی سخن های سردم به روی