یابش

یابش. [ ب ِ ] ( اِمص ) یابیدن. ( ناظم الاطباء ). یافتن. || دریافت و ادراک و هوش و فراست و دانش. ( ناظم الاطباء ):
چونکه گوهر نیست تابش چون بود
چونکه نبود ذکر یابش چون بود.مولوی.

۱. یافتگی.
۲. یافته شدن.

یافتگی، یافته شدن
یابیدن یافتن

کشف.

💡 بحر و موج و حباب دریابش در همه عین آب دریابش

💡 نبود بر سر رفتن ز جایگه چون قطب ور آسیابش بر سر فلک بگرداند

💡 از افراسیابش نه برگشت سر کنون شهریارش چنین داد بر

💡 وصال خدا بهتر از وصل تست شنو تا چه گویم بیابش درست

💡 این جام و شراب جسم و جان دریابش آن غیب و شهادت جان دریابش

💡 تابد از هر بدن برون تابش تابشش را ببین و دریابش