گژدم

گژدم. [ گ َ دُ ] ( اِ مرکب ) عقرب. اصح به کاف تازی است. ( آنندراج ). رشیدی هم به کاف تازی آورده است.

(گَ دُ ) (اِ. ) عقرب.

یا گژدم طاس آبگون. برج عقرب. یا گژدم گردون. برج عقرب یا گژدم نیلوفری. برج عقرب.
عقرب

عقرب.

💡 گل می کند زباده گلرنگ زهر خصم چون دربهار ماند گژدم به زیر خاک ؟

💡 گهی چون مار می‌پیچید بر خویش گهی می‌زد چو گژدم از غمش نیش

💡 رنگش بسان گژدم و سنگش بسان مار زین طبع را عقوبت و زان عقل را فغان

💡 گژدم مشگین او بی در بنفشه یافتست هندوی رعنای او ره گلستان یافتست

💡 اگر ماری و گژدمی بود طبعش بصراش چون مار کردند ماری

💡 معاذالله اگر فرزند سازد راه دانش گم نفرساید پدر جانش بزخم مار یا گژدم