گلشیفته
گلشیفته یک واژه فارسی است که از دو بخش «گل» و «شیفته» تشکیل شده و در مجموع به معنای «دلباخته گل» یا «عاشق گل» است. این کلمه معمولاً برای توصیف کسی به کار می‌رود که دلبسته زیبایی‌ها، لطافت و ظرافت‌هاست و نسبت به زیبایی طبیعت یا چیزهای نیکو علاقه و محبت دارد. در ادبیات فارسی، گلشیفته نمادی از لطافت، حساسیت و دل‌بستگی به زیبایی و نیکویی است. این واژه بار معنایی مثبت دارد و نشان‌دهنده صفات ظریف و عاشقانه است. در نام‌گذاری افراد نیز به کار می‌رود و بیانگر شخصیتی با روح لطیف، مهربان و دل‌پذیر است. گلشیفته در فرهنگ ما با حس زیبایی‌شناسی و توجه به لطافت و هنر نیز همراه است. این واژه بیشتر در شعر و متون ادبی دیده می‌شود و بار احساسی قوی دارد. گلشیفته می‌تواند به علاقه شدید به زیبایی‌های زندگی، طبیعت یا هنر اشاره داشته باشد.
مترادف‌ها
دلباخته، شیدا، عاشق، شیفته
متضادها
بی‌علاقه، بی‌خیال
فرهنگ اسم ها
اسم: گلشیفته (دختر) (فارسی) (گل) (تلفظ: golshifte) (فارسی: گُلشیفته) (انگلیسی: golshifteh)
معنی: فردی که عاشق گل است
جمله سازی با گلشیفته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این همچنین نخستین همکاری مشترک او با گلشیفته فراهانی است، که در بخش‌هایی از این اثر پیانو می‌نوازد و می‌خواند.
💡 او در میان انبوه گل‌های تازه شکفته در باغستان، با نگاهی گلشیفته به زیبایی طبیعت خیره‌کننده و شکوه فصل بهار خیره شده بود.
💡 آن هنرمند جوان، در حالی که با نگاهی گلشیفته به نقاشی‌های استاد خود می‌نگریست، سعی داشت تمام جزئیات ظریف اثر را در ذهن خود ثبت کند.
💡 وقتی موسیقی ملایم پیانو در فضای سالن طنین‌انداز شد، تمام حاضران با نگاهی گلشیفته و آرام، به اجرای بی‌نقص نوازنده گوش فرا دادند.
