گل پارسی
واژه «گل پارسی» به گیاهی دارویی اشاره دارد که در طب سنتی و متون قدیمی از آن یاد شده و کاربرد اصلی آن برای شست‌وشوی سر توسط زنان بوده است. این گیاه در منابع عربی با نام «طین فارسی» شناخته می‌شود و در فارسی به «گل سرشوی» معروف است. باور بر این بوده که گل پارسی علاوه بر اثر پاک‌کنندگی و بهداشت مو، برای درمان و تسکین دردهای شش نیز نافع است و خواص دارویی مشخصی دارد. گل پارسی نمونه‌ای از گیاهانی است که در طب سنتی ایرانی و عربی جایگاه ویژه داشته و ترکیبی از کاربردهای بهداشتی و درمانی را ارائه می‌کرده است. این گیاه نماد استفاده علمی و عملی مردم گذشته از منابع طبیعی برای حفظ سلامت و بهداشت شخصی است و در متون پزشکی سنتی توصیه شده است.
لغت نامه دهخدا
گل پارسی. [ گ ُ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) نام گلی است بغایت سرخ و خوشرنگ و آنرا گل صدبرگ و گلناز فارسی هم میگویند. ( برهان ) ( جهانگیری ) ( آنندراج ) ( الفاظ الادویه ):
زن پارسا چون گل پارسی
برون اوفتاده ز پرده سرا.کمال الدین اسماعیل.
گل پارسی. [ گ ِ ل ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) گلی است که زنان سر بدان شویند و درد شش را نافع است و بعربی طین فارسی خوانند. ( برهان ): بگیرند گل مختوم پنج درم، گل قبرسی پانزده درم، گل ارمنی... دو درم... و گل پارسی سه درم. ( ذخیره خوارزمشاهی ).
فرهنگ معین
(گِ لِ ) (اِمر. ) گل سرشوی.
فرهنگ فارسی
گلیست که زنان سربدان شویند و درد شش را نافع است و بعربی طین فارسی خوانند.
جمله سازی با گل پارسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 زن پارسا چون گل پارسی برون اوفتاده ز پرده سرا
💡 از گل پارسیم غنچه عیشی نشکفت حبذا دجله بغداد و می ریحانی
