گسیل

گسیل. [گ ُ ] ( اِ ) گسی. قیاس شود با گیلکی اوسه کودن ( فرستادن ). ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). روانه ساختن و فرستادن کسی به جایی. ( برهان ) ( آنندراج ). گسی. ( جهانگیری ) ( غیاث ). || دفع کردن. ( برهان ) ( آنندراج ) ( غیاث ):
نومید مکن گسیل سائل را
بندیش ز روزگارآن سائل.ناصرخسرو.|| مرخص کردن. ( آنندراج ) ( غیاث ). || وداع کردن. ( برهان ).

(گُ ) (اِ. ) روانه ساختن.

۱. روانه کردن، فرستادن.
۲. (صفت ) روانه، فرستاده: نومید مکن گسیل سائل را / بندیش ز روزگار آن سائل (ناصر خسرو: ۲۷۰ ).
* گسیل داشتن: فرستادن کسی به جایی، روانه کردن.
* گسیل کردن: = * گسیل داشتن

روانه، فرستاده، گسی نیزگفته شدهگسیل داشتن:یاگسیل کردن:فرستادن کسی بجائی
۱ - ( اسم ) ارسال فرستادن. ۲ - ( صفت ) راهی رونده: نومید مکن گسیل سایل را بندیش زروزگار آن سایل. ( ناصر خسرو )

{emission} [مهندسی مخابرات] فرایند انتشار انرژی امواج الکترومغناطیسی، مانند آنچه از فرستندۀ رادیویی تابیده می شود

گَسیل روستایی از توابع بخش آسارا شهرستان کرج در استان البرز ایران است. زبان مردم روستا تاتی است.
این روستا در دهستان نسا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۸ نفر ( ۵۹خانوار ) بوده است.

گُسیل (emission)
در فیزیک، پخش الکترون از هر ماده بر اثر حرارت، تابش هسته ای، و عوامل دیگر. در الکترونیک، امواجی که با فرستنده به فضا تابانده می شوند. در اُپتیک، تولید فوتون هایی در طول موج نور مریی، براثر جهشِ الکترون از ترازهای انرژی بالاتر به پایین تر.

روانه ساختن.
فرستادن. روانه ساختن و فرستادن کسی به جایی.

💡 چون این شغل راست ایستاد، امیر عبدوس را گفت: غازی را گسیل باید کرد بسوی غزنین. گفت: خداوند بر چه جمله فرماید؟» و آنچه غازی با وی گفته بود و گریسته و دست وی گرفته، همه آن بگفت. امیر را دل به‌پیچید و عبدوس را گفت:

💡 پیوند ازین هیولی و اینصورت بگسل گسیل کل کن اجزا را

💡 و حاجب بزرگ علی بدین اخبار سخت شادمانه شد و نامه نبشت بامیر مسعود و بر دست دو خیلتاش بفرستاد و آن حالها بشرح‌ بازنمود و نامه‌ها که از غزنین رسیده بود بجمله گسیل کرد.

💡 پس خدا بهر امتحان اینجا روحها را گسیل کرد که تا