گجراتی

گجراتی. [ گ ُ ] ( ص نسبی ) منسوب به گجرات. از اهالی گجرات. || زبان محلی گجرات.

زبان مردم گجرات.
( صفت ) منسوب به گجرات: ۱ - از مردم گجرات اهل گجرات. ۲ - ساخت. گجرات.

گُجَراتی (Gujarati)
ساکنان گجرات، واقع در شمال غربی ساحل هندوستان. شمار آنان به حدود ۳۰میلیون نفر می رسد و به زبان گجراتی، که زبانی هندواروپایی است و سنت ادبی کهنی دارد سخن می گویند. ۹۰درصد آنان هندویند، اما در میان آنان اقلیت های مسلمان (هشت درصد) و جِین (دو درصد) نیز دیده می شود. در بخش جنوبی گجرات برهمنها، که در رأس سلسله مراتب ادیان هندو قرار دارند، برخی که کاهن نیستند آنَوال نامیده می شوند. راجپوتها، که پیشتر جزو جنگجویان و حاکمان بودند، امروزه در پلیس و ارتش جایگاه بارزی دارند و در عین حال گروهی از آنان نیز به کشاورزی در سطح وسیع می پردازند. بانیاها، که از دیرباز به تجارت اشتغال داشتند، نقش مهمی در توسعۀ صنعتی گجرات ایفا کرده اند. بسیاری از پتیدرها، که از زمان های دور در کشاورزی مهارت داشته اند، امروز به تجارت و صنعت و پیشه وری روی آورده اند. بسیاری از پتیدرها به شرق افریقا، افریقای جنوبی و بریتانیا مهاجرت کرده اند. گجراتی ها تا مدت های مدید به تجارت دریایی اشتغال داشته و صنایع دستی آنان مشهور است.

💡 احمدآباد در سال ۱۴۱۱ م توسط سلطان احمد شاه گجراتی (ح: ۱۴۱۱ -۱۴۴۲ م) از سلسله مظفریان گجرات تأسیس شد تا به عنوان پایتخت سلطنت گجرات استفاده شود. این شهر نام خود را از مؤسس آن گرفته‌است.

💡 جوامع کوچک زرتشتی در سراسر جهان پیدا می‌شوند. درحالی که بزرگ‌ترین جوامع زرتشتی در غرب هند، مرکز ایران و جنوب پاکستان ساکن هستند. زرتشتیان دور از وطن معمولاً در مکان‌هایی مانند ایالات متحده آمریکا، بریتانیا و مستعمرات سابق بریتانیا مانند کانادا و استرالیا ساکن هستند. در مجموع هر کجا که ایرانیان و گجراتی‌ها حضور پر رنگی دارند، در آنجا جوامع زرتشتی نیز وجود دارد.