لغت نامه دهخدا
کوزر. [ زَ ] ( اِ ) خوشه گندم و جوی را گویند که در وقت کوفتن خرمن خرد نشده باشد و بار دیگر بکوبند و آن را به عربی قصاله و قصامه خوانند ( برهان ) ( آنندراج ). در یزدی «کوزاره »، گندم از خوشه بیرون نیامده. ( حاشیه برهان چ معین ). || غربیلی که آهک و سنگریزه را بدان غربیل کنند. ( ناظم الاطباء ).