کهکشان بیضوی

{elliptical galaxy} [نجوم] کهکشانی به صورت توده ای بیضی شکل، غالباً شامل ستاره های پیر و مقدار بسیار کمی گاز میان ستاره ای

کهکشان های بیضوی کهکشان هایی هستند که شکلی دایره گون دارند و بازوهای مارپیچی در آن ها دیده نمی شود. کهکشان های بیضوی بیشترین تعداد را در میان انواع دیگر دارند. شکل یکنواختی که در ساختار آنها وجود دارد نشان سن زیاد و پیری این کهکشان ها است. شکل گیری ستارگان در کهکشان های بیضوی متوقف شده است.
برخی از کهکشان های بیضوی به شدت کشیده و پهن هستند. برای مشخص شدن میزان کشیدگی، هابل این گونه از کهکشان ها را به ۸ زیرگروه تقسیم کرد که این زیر گروه ها با علامت های E۰ تا E۷ نشان داد. این نام ها، بر اساس برون مرکزی کهکشان های بیضوی درجه بندی شده اند.
۶۰ درصد کل کهکشان ها و کوچک ترین و بزرگ ترین کهکشان های کیهان بیضوی هستند. عموما از ستارگان پیر تشکیل شده دارای توده های گازی برای تولید ستاره های جدید نیستند. بیشتر آن ها دارای سه محور هستند و اندازه هر یک از محورها نیز متفاوت است.
• ام۳۲
• ام۴۹
• ام۵۹
• ان جی سی ۴۶۴۹
• ان جی سی ۴۴۸۶
• ام۸۹
• ان جی سی ۳۳۷۹
• مافئی ۱ ( Maffei 1 )، نزدیک ترین کهکشان بزرگ بیضوی.

کهکشانی به‌صورت توده‏ای بیضی‏شکل، غالباً شامل ستاره‏های پیر و مقدار بسیار کمی گاز میان‏ستاره‏ای.

💡 هنگامی که کهکشان‌ها از طریق برخورد با یکدیگر تعامل می‌کنند، اصطکاک دینامیکی بین ستاره‌ها باعث می‌شود که ماده به سمت مرکز کهکشان فرو برود و مدار ستاره‌ها تصادفی شود. این فرایند آرام سازی خشونت‌آمیز نامیده می‌شود و می‌تواند دو کهکشان مارپیچی را به یک کهکشان بیضوی بزرگتر تبدیل کند.