کشان کشان

کشان کشان.[ ک َ / ک ِ ک َ / ک ِ ] ( ق مرکب ) کشان برکشان. ( ناظم الاطباء ). در حال کشیدن. ( یادداشت مؤلف ):
کشان کشان همی آورد هرکسی سوی او
مبارزان و عزیزان آن سپه را خوار.فرخی.|| کشنده و جذب کنند. ( ناظم الاطباء ). || برنده و بزور برنده و رباینده. ( از ناظم الاطباء ).

(کَ. کَ ) (ق. ) در حال کشیدن.

در حال کشیدن: ( رنگ و روی بچه مثل چلوار سفید شده بود. مادرش کشان کشان او را از اطاق بیرون برد ).

در حال کشیدن.

💡 کمند حادثه زین در کشان کشان بردم هزار بند به بازو چو دسته ی طنبور

💡 گر نفسم به او رسد در نفسی به یک نفس تا سر کوی می‌کشان موی‌کشان کشانمش

💡 به یک نفس ببرم تا قصاص گاهِ عتاب کشان کشانت چون خونیانِ زندانی

💡 کشان کشان همی آورد هر کسی سوی او مبارزان و عزیزان آن سپه را خوار

💡 نه چو سایه من دوانم بقفای سرو قدت تو کشان کشان بخاکم زچه روهمی کشانی

💡 زمان زمان فکنم خویش را به کویش لیک سگان برون فکنندم کشان کشان هر شب