کارافزا

کارافزا. [ اَ ] ( نف مرکب ) رجوع به کارافزای شود.

مایۀ دردسر و گرفتاری، مزاحم.

{ergogenic aid} [ورزش] هر عاملی که عملکرد بدن را تقویت کند

هر عاملی که عملکرد بدن را تقویت کند.

💡 آنکه با خنجر او هست قضا کارافزای وانکه در حضرت او هست قدر کارآگاه

💡 عقل و جان در خدمت آن بارگه رفتند لیک عقل کارافزای رفت و جان جان افشان بماند

💡 گفت مادر تا جهان بودست ازین کارافزایان بدند اندر زمین

💡 امروز از آن سلسله زان محرومی کامروز تو عاقلی و کارافزائی

💡 مرا بیکار داند عقل کارافزا، نمی داند که هر کس را به کاری غمزه پرکار او دارد

💡 دور کردی تو مرد کارافزای خویش را از جناب و جنب خدای