چهچه

چهچه. [ چ َ چ َه ْ ] ( اِ صوت ) آواز بلبل و مانند وی و این کلمه از اصوات است. ( از غیاث اللغات ). آواز بلبل که به تازی صفیر خوانند. ( آنندراج ). آواز بلبل و جز آن.( از فرهنگ ضیاء ) ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ نظام ). آواز بلبل و پرندگان خوش آواز دیگر. ( فرهنگ فارسی معین ). حکایت صوت هزار. نام آواز بلبل. صوت بلبل. بانگ بلبل. فتل. نغمه. دستان. ( یادداشت مؤلف ):
چه نسبت با بهار و گل بود اشعار رنگین را
مگو از چهچه بلبل ز من بشنو ز من بشنو.فطرت ( از آنندراج ).گل اگر بلبل آن جلوه مستانه شود
قلقل شیشه می چهچه مستانه شود.تنها ( از آنندراج ).|| ( از اصطلاحات موسیقی ) تحریر صدا و آواز ( یادداشت مؤلف ). غلطیدن آواز در گلو به هنگام خوانندگی.

آواز بلبل و سایر پرندگان خوش آواز.
* چهچه زدن: (مصدر لازم )
۱. آواز خواندن پرندگان خوش آواز.
۲. (موسیقی ) [مجاز] تحریر دادن صدا.

( اسم ) ۱ - آواز بلبل و پرندگان خوش آواز دیگر. ۲ - تحریر صدا.

💡 به باغ چهچههٔ سِحر بلبلان سَحَر به کوه قهقههٔ شوق کبک‌های دری

💡 چهچه بلبل، صدای قمری و بانگ تذرو کرده جا الحانش در گوش سپهر هشتمین

💡 گل دگر خنده ای از چهچه بلبل دارد در ره این چمن آیا که به چاه افتاده ست

💡 کند ز چهچهه بلبل، فغان به یاد وطن کبوتری که به گلشن غریب افتاده ست

💡 نوبهار است و دل بی سر و سامان مرا چهچه بلبل و خندیدن گل برگ و نواست

💡 نیست عیبی از مکرر بستن مضمون مرا چهچهه بلبل بود تکرار معنی های من