چهارگوشی

۱. نوعی صراحی چهار پهلو.
۲. سبویی که چهار دسته داشته باشد.

( اسم ) صراحی و سبویی که چهار دسته داشته باشد.

چهار+گوشی ‹چارگوشی› [قدیمی]
نوعی صراحی چهار‌پهلو.
سبویی که چهار‌ دسته داشته باشد.

💡 بنای اصلی بقعه از سنگ و گچ ساخته شده و تاق‌های آن آجری است. از سبک و وضع بنا برمی آید که هسته اصلی آن در دوره ساسانی ساخته شده باشد و در سدهٔ چهارم (عهد آل بویه) از آن برای آرامگاه استفاده شده و قسمت‌هایی به آن افزوده‌اند. این بقعه مشتمل بر حرم کوچک چهارگوشی است با ابعادی در حدود ۲۵ر۳متر. مدخل اصلی حرم رو به مشرق و دارای سردری است متعلق به روزگار صفوی، اما گنبد کاشی‌کاری و برخی گچ‌بری‌ها و تزیینات آن از آثار دوره قاجار است.