پژمردگی

پژمردگی. [ پ َ م ُ دَ / دِ ] ( حامص ) حالت آنکه پژمرده باشد.افسردگی. ذبول. || غمناکی:
بکار اندرآی این چه پژمردگی است
که پایان بیکاری افسردگی است.نظامی.پژمردگیست در پی هر تازگی که هست
پیوسته روی تازه نباشد عروس را.( از تاریخ گیلان مرعشی ).

(پَ مُ دِ )(حامص. ) ۱ - افسردگی، پلاسیدگی. ۲ - غمناکی.

۱. حالت پژمرده بودن، پلاسیدگی.
۲. [مجاز] افسردگی: به کار اندر آی این چه پژمردگی ست / که پایان بیکاری افسردگی ست (نظامی۶: ۱۱۰۰ ).

۱- افسردگی. ۲- غمناکی.

پَژمُردگی (wilting)
ازدست رفتن سفتی یا شادابی (آماسیدگی) در گیاهان، به علت کاهش فشار دیواره ای. پژمردگی در گیاهان فاقد چوباندکی مشخص تر است.

افسردگی، پلاسیدگی.
غمناکی.

💡 رنگ شکسته از گل رویش عیان مباد پژمردگی شکفته این گلستان مباد

💡 مباد آفت پژمردگی بهار ترا چنین که تازه مرا از بهار خود کردی

💡 به کار اندر آی این چه پژمردگیست که پایان بیکاری افسردگیست

💡 گلی که آفت پژمردگی نمی‌بیند همان گل است که چینند از نظاره گل

💡 دلا! باز این همه افسردگی چیست؟ به عهد گل، چنین پژمردگی چیست؟

💡 چون غنچه خراب گردم از خندیدن پژمردگی‌ام چو گل بود در چیدن