پرزور

پرزور. [ پ ُ ] ( ص مرکب ) قوی. نیرومند. که زور بسیار دارد. مقابل کم زور: آدمی پرزور. مردی پرزور.
- آبی پرزور؛ آبی بسیار با سرعت جریان.
- بارانی پرزور؛ باران بسیار.
- تبی پرزور؛ سخت گرم.

زورمند، نیرومند.

( صفت ) که زور بسیار دارد نیرومند قوی مقابل کم زور: مردی پر زور. یا آب پر زور. که جریانی تند دارد. یا باران پر زور. تند و سیلابی. یا تب پر زور. سخت گرم.

💡 ملایم طینتی هموار سازد تندخویان را کدو اندیشه کی از باده پرزور می دارد؟

💡 آن که در کشتن من دست اجل بست به چوب ناوکی بود که آن بازوی پرزور انداخت

💡 می به رغم عالم پرشور می باید کشید غم چو زور آرد می پرزور می باید کشید

💡 مرا نگذاشت در سر هوش لعل آبدار او می ممزوج اینجا بیشتر پرزور می باشد

💡 دل اهل محبّت را عجب گر نشکند چشمش که پرزور است می، بی‌باک ساقی، ناتوان شیشه

💡 می کند خشت از سرخم باده چون پرزورشد برتن پرشور عاشق سرنمی گیرد قرار