پرخونی

پرخونی. [ پ ُ ] ( حامص مرکب ) حالت و چگونگی پرخون.

حالت و چگونگی پر خون

💡 به یاد آید ز برگ لاله ام در ساحت گلشن سیاهی ریزد از داغی چو بر دامان پرخونی

💡 نه تنها جاده می غلتد بخاک از طرز رفتارش بود هر نقش پا دنبال سروش چشم پرخونی

💡 بحر و کان در نظرش آبله پرخونی است بر رخ هرکه گشودند در مخزن دل

💡 بحسرت بگذرانم بسکه دور از شکرین لعلی نگین دان چشم پرخونی شود از پهلوی نامم