پرحرف به معنای شخصی است که به طور مداوم و بیوقفه صحبت میکند. این واژه در زبان فارسی به عنوان صفتی برای توصیف افرادی که در گفتار خود بسیار پرگو و پرسخن هستند، به کار میرود. این ویژگی میتواند به صورت مثبت یا منفی تعبیر شود و در محاورههای روزمره یا ادبیات به کار میرود. این مفهوم لزوماً صفت منفی نیست. در برخی مواقع، افرادی که پرحرف هستند، میتوانند به عنوان افراد جذاب و دوستانه شناخته شوند که توانایی برقراری ارتباطات موثر را دارند. با این حال، در موقعیتهای خاص مانند جلسات رسمی، پرحرفی ممکن است به عنوان یک مانع در نظر گرفته شود و باعث خستگی شنوندگان گردد. میتواند پیامدهای متعددی داشته باشد. از یک سو، ممکن است به ایجاد ارتباطات قوی و عمیق کمک کند و از سوی دیگر، میتواند منجر به خستگی و عدم توجه شنوندگان شود. همچنین، در محیطهای کاری، پرحرفی ممکن است باعث اتلاف وقت و کاهش بهرهوری گردد. بنابراین، شناخت زمان و مکان مناسب برای گفتوگو بسیار حائز اهمیت است.
پرحرف
لغت نامه دهخدا
پرحرف. [ پ ُ ح َ ] ( ص مرکب ) در تداول عوام، پرگوی. پرسخن. بسیارگوی. ثرّ. ثرّة. پرروده. روده دراز.
فرهنگ فارسی
( صفت ) پرگوی بسیار گوی روده دراز پر نفس: آدم پرچانه ایست.
جمله سازی با پرحرف
💡 بمن نوبت نداد آنچشم پرحرف پس از عمریکه راه حرف وا شد
💡 چشم پرحرف تو در فکر سخن پردازیست از چه جویای تو امروز غزلخوان نشود
💡 چشم پرحرف و لب بوسه ربا می باید حسن سهل است، ز معشوق ادا می باید
