پایور

(وَ ) (اِمر. ) مقام دار، صاحب منصب.

صاحب منصب، صاحب پایه، پایه ور.

( اسم ) صاحبمنصب شهربانی و کشوری. یا پایور پیش آهنگی. یکی از مراتب و درجات پیشاهنگی است. فرهنگستان این کلمه را برابر اصطلاح انگلیسی پذیرفته است.

اسم: پایور (پسر) (فارسی) (تلفظ: pāyvar) (فارسی: پايور) (انگلیسی: payvar)
معنی: مقام دار، صاحب منصب، عنوانی برای منصب های شهربانی و کشوری، ( صفت ) ( در قدیم ) قدرتمند، زورمند، ( منسوخ ) ( در نظام ) افسر شهربانی

مقام دار، صاحب منصب.
مرز یا سرزمین مفت، سکنه کم ‌ارزش.
سهم دادن، بخش کسی در مورد چیزی به او عودت کردن. اِئوکه اِوردَع دورود پای‌وَر دِ. اونی‌که اونجا ایستاده سهم بخشه.

💡 «محمدرضا شجریان» در سال ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را با او دنبال کرد.

💡 افسانه خواننده اول همه ارکستر‌ها بود که با اکثر خواننده‌ها در وزارت فرهنگ و هنر همکاری می‌کرد و در ابتدا با ارکستر فرامرز پایور، سپس با عماد رام، محمد حیدری، رحمت‌الله بدیعی، و آقای پور تراب در آن جا همکاری داشته‌است.

💡 ولی مشهورترین اجرای این اثر، مربوط به سال ۱۳۵۱ و با صدای محمدرضا شجریان و همکاری گروه شیدا به سرپرستی محمدرضا لطفی است. در سال ۱۳۵۸ این اثر با تنظیم متفاوتی از فرامرز پایور و صدای محمدرضا شجریان و اجرای گروه پایور بازخوانی گردید و در آلبوم راز دل منتشر شد.[نیازمند منبع]