پایه دار

پایه دار. [ ی َ / ی ِ ] ( نف مرکب ) صاحب قدر و منزلت. ( برهان ). صاحب رتبه. صاحب منصب. صاحب مقام. باقدرت. مقتدر.

( ~. )(ص فا. )۱ - بلندمرتبه،صاحب - منصب.

۱. دارای پایه، آنچه پایه داشته باشد.
۲. [مجاز] کسی که در ادارۀ دولتی پایه و رتبه دارد.
۳. [مجاز] صاحب رتبه.
۴. [مجاز] دارای قدر و منزلت.

( اسم ) ۱- صاحب قدر و منزلت صاحب رتبه صاحب مقام با قدرت مقتدر. ۲- آنکه در ادارات دولتی صاحب پایه و رتبه است.

بلندمرتبه، صاحب - منصب.

💡 بوسید تاج و تخت سراپای من از آنک چون تخت پایه دارم و چون تاج سرورم

💡 پایه دار فنا مرتبه مردان است سعی آن کن که بدین مرتبه لایق باشی

💡 ببوسم پایه دار، از سردار رهاند دار، اگر زین دارم امشب

💡 بلندی بود چون نشاندی به کوه همان پایه داری و فرّ و شکوه

💡 فروتر پایه دارد مرد نادان اگر چه برتر از دانا نشیند