پاگان. ( اِخ ) بلز فرانسوآ دُ. معروف به کنت دُ مروِی مهندس نظامی فرانسوی. مولد بسال 1604م.1012/ هَ. ق. در آوینیون و وفات در سنه 1665م. ( 1075 هَ. ق. )بپاریس. وی از اخلاف خاندانی از پاتریسی هاست که در ناپل میزیستند و او خود به صنعت اسلحه سازی پرداخت و در محاصره مونتبان بسال 1621م.1030/ هَ. ق. از یک چشم نابینا شد و در جنگ گردنه سوزو در محاصره نانسی بسال 1633م.1042/ هَ. ق. با اعمال شجاعانه خویش مشهور گشت در 1644م.1053/ هَ. ق. در پرتقال بمنصب سرتیپی ارتقا یافت و پس از چندی بپاریس بازگشت و بمطالعه ریاضیات و جغرافیا و تاریخ پرداخت. نام وی به نوعی از استحکامات داده شده است که در کتاب خویش موسوم به رساله استحکامات مؤلَّف بسال 1646م./ 1055 هَ. ق. بدان اشاره کرده است.
مهندس نظامی فرانسوی
پاگان (Pagan)
محل باستان شناسی در میانمار، کنار رود ایراوادی، با ویرانه های پایتخت سابق (تأسیس در ۸۴۷م، که در ۱۲۸۷م به اشغال قوبیلای خان رهبر مغولان درآمد). خرابه ها شامل بتکده ها، زیارتگاه ها و معابدی با نقاشی های دیواری از دوران عظمت هنر برمه ای (قرون ۱۱ـ۱۳م) است که طی آن حکومت پاگان بر بیشتر خاک برمه (میانمار کنونی) تسلط داشت.
پاگان (جمع پاگانها)
فوتبال. نوعی بازی مانند چوگان که بجای چوب و گوی با پا و گوی بازی می شود.پا+گان. گان:گوی
💡 امپراتور روم تئودئوس یکم در یک سری احکام که از سال ۳۹۱ بعد از میلاد آغاز شد، عبادت پاگانیسم را ممنوع کرد و دستور تخریب معابد و محرابها را صادر کرد. در حدود سال ۳۹۶–۳۹۵، معبد الوزیس توسط ویزیگوتها در زمان پادشاه آلاریک یکم ویران شد و هرگز بازسازی نشد. در قرن پنجم میلادی، اسرار منقرض شد.
💡 پیشینهٔ آموزش در ایران به دوران باستان میرسد. آموزش در ایران در دوران جمهوری اسلامی، دارای جداسازی جنسیتی از پایینترین مقطع و دارای مفاهیم و پروپاگاندای شیعی است. همچنین پس از انقلاب ۱۳۵۷، آموزش در این کشور، «اسلامیسازی» شد.
💡 آوگوست ویلهلمی در دوران کودکی استعدادِ شگرفی در نوازندگی داشت به نحوی که، هنریته زونتاگ با دیدن و شنیدنِ نوازندگیاش در سال ۱۸۵۲ میلادی، به او گفت «تو در آینده، پاگانینی آلمان خواهی شد.» در سال ۱۸۶۱ میلادی نیز، فرانتس لیست با دیدنِ نحوهٔ ویولننوازی او، وی را به نزدِ فردیناند داویت فرستاد و در توصیهنامهای که برایش فرستاد نوشت: «اجازه دهید پاگانینی آینده را حضورتان معرفی کنم!».
💡 او از دودمان آرپاد بود، پانزده سال از زندگیش را در تبعید گذراندهبود و در خلال شورش مجارهای پاگان به پادشاهی رسید. او هم توانست مسیحیت را در مجارستان نیرومند کند و هم پایههای استقلال این کشور را از امپراتوری مقدس روم استوار کند.
💡 کاردینال ویلیام لوادا اعتقاد دارد خداناباوری نو، نظریات کلیسا را بد جلوه دادهاست. کاردینال والتر کاسپر خداناباوری نو را «تهاجمی» توصیف میکند و آن را اصلیترین منبع تبعیضگذاری بر ضد مسیحیان میداند. کریس هجز در مصاحبهای با سالون، ادعا کرد که پروپاگاندای خداناباوری نو، بهاندازهٔ پروپاگاندای مسیحیان راستگرا، افراطی است.
