پاسنگ

پاسنگ. [ س َ ] ( اِ مرکب ) آنچه در یک کفه ترازو نهند بجهت برابر کردن کفه دیگر. ( برهان ). آنچه برای تساوی دو کفه ترازو نهند در کفه سبک. پای سنگ. پارسنگ:
عیار حلم گرانش پدید نتوان کرد
اگر سپهر ترازو شود زمین پاسنگ.فرخی.خدایگانا گر برکشند حلم ترا
سپهر و چرخ بسنده نباشدش پاسنگ.مسعودسعد.وجود خصم چه وزن آورد در آن میزان
که بوقبیس ندارد محل پاسنگی.اثیرالدین اخسیکتی.|| پایه ستون.

(سَ ) (اِمر. ) ۱ - سنگ ترازو. ۲ - پایة ستون.

= پارسنگ

پارسنگ
( اسم ) ۱- آنچه در یک کف. ترازو نهند بجهت برابر کردن با کف. دیگر. ۲- پای. ستون.
آنچه در یک کفه ترازو نهند بجهت برابر کردن کفه دیگر پارسنگ

{footstone} [باستان شناسی] تخته سنگی که پایین گور را مشخص می کند

سنگ ترازو.
پایة ستون.

💡 سختی کش جهان را، راحت رسد ز عقبی پاسنگ در ترازو، از هر دو سر نباشد

💡 سنگ را پاسنگ حاجت نیست چون باشد تمام چشم ما را پرده خواب گران در کار نیست

💡 کس به میزان خرد نیست مرا پاسنگ چون گران است به احسان تو میزانم

💡 کوه تمکین تو در پله نازست تمام این نه سنگی است که محتاج به پاسنگ شود

💡 عیار حلم گرانش پدید نتوان کرد اگر سپهر ترازو شود، زمین پاسنگ

💡 پاسنگ خویش بودم در گوشه صبوری بادی ز سویت آمد اندر ربود ما را