پاره کردن

( مصدر ) از هم دریدن شکافتن بریدن قطع کردن.

[ویکی فقه] پاره کردن به معنای شکافتن، دریدن است واز آن در بابهای طهارت، حج و کفارات سخن رفته است.
بریدن کفن با ابزار آهنی مانند قیچی مکروه است و سزاوار است آن را با دست پاره کنند.
کفاره
پاره کردن لباس در مرگ پدر و برادر جایز و در مرگ غیر پدر و برادر از نزدیکان برای مرد حرام است؛ لیکن برای زن، گروهی قائل به جواز شده اند. برخی قدما پاره کردن لباس در مرگ پدر، مادر، برادر و دیگر نزدیکان و زن در مرگ شوهر را جایز دانسته اند، امّا آن را برای پدر در مرگ فرزند و شوهر در مرگ همسرش جایز ندانسته اند اگر مردی در سوگ فرزند یا همسر خود گریبان چاک کند، کفاره قسم (اطعام ده فقیر یا پوشاندن لباس بر آنان و یا آزاد کردن یک بنده) بر او واجب می شود.
حج
محرمی که به اشتباه لباس دوخته پوشیده واجب است آن را پاره کرده از طرف پا از تن بیرون آورد تا سر، پوشیده نگردد قربانی نباید گوش بریده باشد ولی اگر گوش آن شکافته باشد اشکال ندارد.

پاره‌کردن
پاره‌پاره کردن، دریدن، چاک زدن.

💡 اکثر آثار او در دوران جنگ سروده یا نوشته شده که در آن مردم را به میهن پرستی و پاره کردن زنجیر استبداد و زورگویی دعوت کرده‌است.

💡 به جانم زنده گردانی، شفایم داده بیماری بخواهم پاره کردن اوراق یک یک، باد می خواهم

💡 این بزرگراه به طول تقریبی ۹ کیلومتر از پل علامه جعفری (میدان نور سابق) در غرب آغاز شده و در طول مسیر خود به سمت شرق پس از گذر از محله‌های باغ فیض، شهرک ژاندارمری، گیشا، امیرآباد و یوسف آباد و تکه پاره کردن شهر به تونل رسالت ختم می‌شود.

💡 از شکستن می‌شود پوشیده در دل رازِ عشق پاره کردن می‌کند سربسته این مکتوب را