پارهدوختن یک اصطلاح تخصصی در حوزه خیاطی و مرمت پارچه است که به فرآیند ترمیم و بازیابی پوشاکی اطلاق میشود که دچار پارگی، سوراخ یا آسیب دیدگی شده است. این عمل، که جوهرهای از دقت و مهارت فنی را طلب میکند، با هدف در پی نهادن جامه یعنی دوختن مجدد اجزای جدا شده یا تثبیت بافت آسیبدیده انجام میگیرد. در واقع، پارهدوختن مترادف با وصله کردن، رقعه دوختن، ترقّیع به معنای وصله زدن و ترمیم، و همچنین پینه کردن و تَرَدُّم یا تَردیم به شمار میآید، که همگی بر یک مفهوم بنیادین دلالت دارند: احیای استحکام و یکپارچگی بافت اصلی از طریق دوختهای کمکی.
عمل پارهدوختن صرفاً یک راه حل موقتی نیست، بلکه اگر به درستی اجرا شود، یک فرایند مرمتی ساختاری محسوب میشود. این کار مستلزم انتخاب دقیق نخ، سوزن و روش دوخت متناسب با نوع پارچه و جهت تار و پود آن است تا دوختی که اجرا میشود، کمترین برجستگی و بیشترین شباهت را به ساختار اصلی لباس داشته باشد. در بافتهای ظریف و تاریخی، مهارت در پارهدوختن به حفظ اصالت اثر کمک کرده و از تبدیل شدن آسیب جزئی به خرابی کامل جلوگیری مینماید. این مهارت به ویژه در حفظ لباسهای نفیس، قدیمی یا آنهایی که ارزش عاطفی بالایی دارند، حیاتی است.
