پارسی زبان

(زَ ) (ص مر. ) ۱ - آن که به پارسی سخن گوید. ۲ - فصیح، بلیغ.

کسی که به فارسی حرف می زند و زبان فارسی زبان مادری اوست.
۲. [مجاز] ایرانی.

( صفت ) ۱ - آنکه بپارسی سخن گوید. جمع: پارسی زبانان. ۲ - فصیح بلیغ.

آن که به پارسی سخن گوید.
فصیح، بلیغ.

💡 من پارسی زبانم از آن کردم احتراز ز آن تازئی که خنده زند از مربقی