واژه «پاداشت» در متون قدیمی و فرهنگهای فارسی و کردی به معنای جزا و پاداش است. این کلمه هم برای پاداش نیکی و هم برای جزای بدی به کار رفته و نشاندهندهی رابطه علت و معلول در رفتار انسانها است. در نگارش کردی نیز «پاداشت» به معنی پاداش یا جزا برای اعمال انسانها استفاده میشود.
در منابع کهن مانند تفسیر ابوالفتوح رازی، «پاداشت» به معنای جزا و سزا برای نیکی یا بدی ذکر شده است و به این معنا به کار رفته که اعمال انسانها پاسخ و بازخورد خود را دارند، چه مثبت و چه منفی. معزی نیشابوری نیز در اشعار خود از این واژه برای بیان جزای مهر و کین انسانها استفاده کرده است.
به طور خلاصه، «پاداشت» معادل «پاداش» است و مفهومی اخلاقی و اجتماعی دارد. این واژه بیانگر بازتاب رفتار و کردار انسانهاست و میتواند در معنای مثبت (ثواب، جزای نیکی) یا منفی (سزا، جزای بدی) به کار رود. در کردی و فارسی امروز نیز این مفهوم به شکل «پاداش» شناخته میشود و کاربرد عمومی دارد.
پاداشت. ( اِ ) جزا و سزا نیکی یا بدی را: و پاداشت را از اینجا جزاگویند. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ). و جزا پاداشت باشد اِمّا بخیر و اِمّا بشر. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ).
|| جزای نیکی. ( اوبهی ). ثواب. مثوبة. مقابل بادافراه:
موافقان ترا و مخالفان ترا
ز مهر و کین تو پاداشت است و بادافراه.معزی نیشابوری.و رجوع به پاداشن شود.
[ په. ] (اِمص. ) نک پاداش.
= پاداش
( اسم ) پاداش ( و این جزا و پاداش بیداد کارانست. ) ( تفسیر ابوالفتوح چاپ قدیم ج ۲ ص ۱۳۷ )
جزا و سزا نیکی و یا بدی را
اسم: پاداشت (پسر) (کردی)
معنی: جزا ( نگارش کردی
نک پاداش.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ندانی همی زشت کردار خویش بدانی چو پاداشت آید به پیش
💡 حاجب پاداشت را گو هیچ دل از خود مبر جود شاهنشاه دارد طاقت پاداشتی
💡 عشق ز اول علم لغزش پاداشت بلند عذر مستان به لب موج شراب است اینجا
💡 بدان صفت که تو هستی دهند پاداشت سزای کار در آخر همان سزاواریست