وشه کرده

وَ شَ کِ دَ vasha kerda
عطسه کردن

💡 منم روی از جهان در گوشه کرده کفی پستِ جوین ره‌توشه کرده

💡 چو مادری که جگرگوشه کرده باشد گم همیشه کان به فراقش به سینه کوبد سنگ

💡 من درین سالها که بی توشه کرده بودم زاین و آن گوشه

💡 از بس که گشته پر ز غم و غصه هر رگم چون خوشه کرده دانه گره در گلوی خویش

💡 داس در خوشه کرده گوشه ی چرخ کندم انجم او فتاده برون