وتو
وتو (Veto) یک واژه لاتین به معنای اجازه نمیدهم است و به طور کلی به عمل یا قدرتی اشاره دارد که به یک فرد یا نهاد اجازه میدهد تا تصمیمات یا اقداماتی را که توسط دیگران اتخاذ شدهاند، رد یا لغو کند. این اصطلاح در زمینههای سیاسی و حقوقی به کار میرود.
در شورای امنیت سازمان ملل، پنج کشور دائمی (آلمان، فرانسه، چین، روسیه و ایالات متحده) حق وتو دارند. این بدان معناست که اگر هر یک از این کشورها در برابر یک قطعنامه رأی منفی دهند، آن قطعنامه به تصویب نمیرسد، حتی اگر سایر اعضای شورا به آن رأی مثبت دهند.
در برخی کشورها، رئیسجمهور یا مقامات دیگر ممکن است حق وتو بر روی قوانین مصوب پارلمان یا مجلس را داشته باشند. به این معنا که آنها میتوانند قانونی را که به تصویب رسیده است، رد کنند.
این امتیاز میتواند به جلوگیری از تصمیمات ناعادلانهای که ممکن است به نفع اکثریت باشد، کمک کند و به ایجاد توازن در قدرت بین نهادها یا کشورها کمک میکند و مانع از تمرکز قدرت در دست یک گروه خاص میشود.
مترادفها
ابطال، رد کردن، منع، مخالفت
متضادها
موافقت، پذیرش، تصویب
لغت نامه دهخدا
وتو. [ وِ ت ُ ] ( لاتینی، اِ ) حق وتو حق خاصی است برای اعضاء دائمی شورای امنیت سازمان ملل متحد که به موجب آن می توانند مانع تصویب تصمیمات آن شورا گردند. ( از فرهنگ مصطلحات حقوقی ).
فرهنگ معین
(وِ تُ ) [ فر. ] (اِ. ) مخالف، امتناع.،حق ~ حقی که به دولتی داده شود مبنی بر رد پیشنهاد دول هم پیمان.
فرهنگ عمید
حقی که مقامی را مجاز می سازد تا قانون یا تصمیمی را که اکثریت یک گروه یا نهاد پذیرفته اند رد کند.
جمله سازی با وتو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سر بر زمین نهند وبگویندبعد ازین خوبان رعیت اند وتویی پادشاهشان
💡 گر بخوریم ما وتو باده ز یک قدح به تو آتش خرمن و به من شبنم کشت می شود
💡 ای جهان ازتو مزین چو بهشت از حوری همه عالم ظلماتست وتو در وی نوری