وبار

💡 دوباره مانی اگر نقش صد نگار کند کجا چو نقش رخت دل‌پذیر می‌آید

💡 آن عاقلان کز آفت دیوان به فضلشان زین بی کناره و یله گوباره بگذرند

💡 ای از برادر و پدر افزون دوبار صد وز تیر آسمان بتازی چهار کم

💡 برغم زاهد مسجد که زد بسنک سبویم هزار توبه ز می کردم و دوباره شکستم

💡 دوباره گشت بدان بی‌حیای شوم شریر سخاوت پسر بوتراب دامن گیر

💡 که لشکر شکستم بدان سان دوبار نرفت از پس دشمنان یک سوار