واگرا به معنای متمایل به جدا شدن، دور شدن یا گسست از یک مسیر یا مسیرهای متداول است. این واژه در زبان فارسی معمولاً برای توصیف ایدهها، رفتارها، مسیرها یا اشخاصی به کار میرود که از الگوهای رایج یا سنتی فاصله میگیرند و به سمت نوآوری یا متفاوت بودن حرکت میکنند. به بیان دیگر، واگرا کسی یا چیزی است که از جریان اصلی یا مرکز دور میشود و مسیر مستقل خود را دنبال میکند.
در روانشناسی و آموزش، واگرا بودن معمولاً به افرادی نسبت داده میشود که تفکر خلاق، نوآور و غیرخطی دارند. این افراد در حل مسائل به جای پیروی از روشهای استاندارد، راهحلهای جدید و متفاوتی ارائه میکنند.این توانایی فکری، یکی از مؤلفههای مهم خلاقیت است و باعث میشود افراد بتوانند دیدگاههای نو و منحصر به فرد خود را ارائه دهند، حتی اگر با نظر اکثریت متفاوت باشد.
همچنین در علوم اجتماعی و فلسفه، این مفهوم میتواند به عنوان نشانهای از استقلال فکری، جسارت و تمایل به تغییر و تحول تلقی شود. چنین افرادی، غالباً در برابر سنتها یا هنجارهای رایج چالش ایجاد میکنند و مسیرهای جدیدی برای تفکر، عمل یا اندیشه باز مینمایند. بنابراین، واگرا بودن هم در بعد فردی و هم در سطح اجتماعی، نقش مهمی در نوآوری، پیشرفت و تحولات فرهنگی و علمی دارد.
