همیت

همیت (جمع همیت‌ها) [هَمیتْ]
برآمده از «هم» (همیدن) با «ـیتْ»؛ مانند: تاشیت (tãŝit) به‌معنی، ۱- بریده، مقطوع، قطع شده ۲- ساخته شده، مخلوق
ظرفی که درونش چیزهایی برای ارسال/فروش نهاده‌شده
[برنامه‌نویسی] مجموعه‌ای از برنامه‌ی مرتبط به‌هم که باهم بسته‌بندی‌شده‌ اند

💡 از جور و قتل و غارت این قوم بی‌همیت بگذاشتند ما را در دیده آب حسرت

💡 همه را چون همیتواند برد از چه اندک بود چو کودک خرد

💡 مجوی صحبت دنیا کز آن همیترسم که همچو صحبت سنگ و سبو شود ناگاه

💡 بنگر که چه باید همیت کردن تا بر تو فلک را ظفر نباشد

💡 مرا زهر چه بود مردرا زبان و دلیست کزین دولاف بزرگی همیتوان پیمود

💡 همیت گوید هریک که کار خویش بکن اگرت چشم درست است درنگر باری