هم مشرب

(هَ. مَ رَ ) [ فا - ع. ] (ص. ) هم فکر، هم عقیده.

دو یا چند تن که بریک طریقه و طبیعت و خوی باشند.

( صفت ) دو یا چند تن که دارای یک مشرب و طبیعت و خوی باشند.

هم فکر، هم عقیده.

💡 هم مشرب اوضاع گرفتاری صبحیم پرواز به منظر نرسد از قفس ما

💡 درگاه رفیع تو در ایام شداید هم مشرب عطشان شد و هم مطعم جایع

💡 نگردی ای شرار کاغذ از هم مشربان غافل که از خاکستر ما هم پر افشان بود طاووسی

💡 اینقدر هم مشرب گرداب غفلت داشته‌ست در محیط از جیب خویش ایجاد چاهی می‌کنم

💡 دل چو شد روشن جهان هم مشرب او می‌شود شش جهت در خانه‌ٔ آیینه یک‌رو می‌شود

💡 رفیق کعبه و هم مشرب خراباتی به نام و ننگ نبینی زهی حریف لطیف