هریر

هریر. [ هََ ] ( ص ) به معنی کننده است که فاعل کردن باشد. ( برهان ). مصحف یا مجعول است. ( از حاشیه برهان چ معین ).
هریر. [ هََ ] ( ع مص، اِ ) زنوییدن سگ و زونویه. ( تاج المصادر بیهقی ). بانگ کردن سگ. ( یادداشت به خط مؤلف ). بانگ سگ از سرما کمتر از نباح. و یوم هریر روزی است که در آن میان بکربن وائل و تمیم جنگ شد و حارث بن بیبة، سید تمیم کشته شد. || مکروه و ناپسند داشتن چیزی را. ( منتهی الارب ). دشخوار داشتن چیزی را. ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادر اللغة زوزنی ).
هریر. [ هََ ] ( اِخ ) ( لیلة الَ... ) رجوع به لیلةالهریر شود.
هریر. [ هَُ رَ ] ( اِخ ) ( یوم الَ... ) جنگی که میان بکر و بنی تمیم واقع شد و در آن حارث بن بیبةالمجاشعی کشته شد. ( از مجمع الامثال میدانی ). رجوع به هَریر شود.
هریر. [ هََ ] ( اِخ ) بقول ابن الندیم یکی از بلغای عشره ناس است. ( یادداشت به خط مؤلف ).

۱. زوزۀ سگ، بانگ سگ از سرما.
۲. مکروه داشتن و ناپسند داشتن چیزی.

زوزه سگ، بانگ سگ ازسرما، مکروه داشتن وناپسند
زنوییدن سگ و زونویه بانگ کردن مکروه و ناپسند داشتن چیزی را.

زوزهٔ سگ

💡 و عن ابی هریره، قال قال رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله و سلّم: ما قال عبد قطّ یا ربّ ثلاثا الّا قال اللَّه عز و جل لبیک عبدی، سل فیعجّل من ذلک ما شاء و یؤخر ما شاء.

💡 ابوهریره گوید رَضِیَ اللّهُ عَنْهُ که پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ گفت که خدای عَزَّوَجَلَّ رشکن است و از غیرت خدای است که مؤمن چیزی کند که برو حرامست.

💡 ریشه: برگرفته از واژهٔ ایرانی کهن هَرَیو-، به‌معنای «پُر شتاب»، نام رودخانهٔ هریرود. سَرایو- معادل سانسکریت ودایی آن در کتاب ریگ‌ودا، در فهرست رودهای ریگ‌ودا (سانسکریت: سَپته‌سندو؛ به‌معنای 'هفت‌رود') است که در کنار این سه رود دیگر یاد شده: کوبها (همان رود کابل)، رَسا (همان رَنهای اوستایی) و کُرومو (درهٔ کُرَم در مناطق قبیله‌ای فدرال پاکستان).

💡 بی تو گر در جنتم ناخوش شراب سلسبیل با تو گر در دوزخم خرم هوای زمهریر

💡 که از برادرش وهب بزرگتر بوده و چون ابوهریره را درک کرده بود از او بسیار روایت می‌کرد. او پیش از وهب درگذشت، در سال ۱۰۱ یا ۱۰۲ هجری، و کنیه‌اش ابوعقیه بود.

💡 ام‌هریر (به عربی: أم هریر) یک منطقهٔ مسکونی در امارات متحده عربی است که در امارت دبی واقع شده‌است. ام‌هریر ۲٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۴۲۸ نفر جمعیت دارد.