نگاهدار

نگاه دار. [ ن ِ ] ( نف مرکب ) نگاهبان. ( آنندراج ). نگه دار. محافظ. پاسبان. ( ناظم الاطباء ). نگاه دارنده. حافظ. گوش دار. حفیظ. رقیب. حارس. عاصم. ( یادداشت مؤلف ):
تا خوی او چنین بود او را به روز و شب
ایزد نگاه دار بود ز آفت زمن.فرخی.نگاه دار و معینت خدای باد که هرگز
بجز خدای نباشد نگاه دار معین را.سعدی.|| ضابط. ( یادداشت مؤلف ).

= نگهدار

( صفت ) نگاهبان محافظ حافظ حامی: که او را کسی برین جایگاه آورده است او را نگاهدار باشد...

💡 که ای تو محرم اسرار شاه و کشوریان امین راز نهان و نگاهدار خبر

💡 نگاهدار دل ایشیخ دین پرست از عشق که عشق روی بتان آفت دل و دین است

💡 فرخنده باد روز و شب و سال و ماه تو وایزد نگاهدار تو در زینهار خویش

💡 کسی او را گفت مرا دعا کن گفت خدای تو را از فتنۀ تو نگاهدارد.

💡 بدادمت دل وگفتم نگاهداری از او کن زدی شکستیش آخر مرا گمان که امینی