نویان

نویان. ( ترکی - مغولی، اِ ) پادشاه زاده. ( رشیدی ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || ترکان ملوک و سلاطین را بدین نام خوانند. ( برهان قاطع ) ( فرهنگ خطی ). از القاب بزرگان ترک است. ( انجمن آرا ). || امیر. اعظم. ( رشیدی ). امیر، فرمانده سپاه. سردار. در عنوان سرداران مغول و ترک آید. ( از فرهنگ فارسی معین ). || سبدی یا طبقی را نیز گفته اند که از چوب بید بافته باشند. ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

(اِ. )مأخوذ از مغولی به معنای شاهزاده، امیر.

۱. شاهزاده، پادشاه زاده.
۲. امیر.
۳. فرماندهِ سپاه.

( اسم ) ۱ - ایمر. ۲ - فرمانده سپاه سردار. توضیح در عنوان سرداران مغول و ترک آید.

اسم: نویان (پسر) (ترکی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: noviyān) (فارسی: نويان) (انگلیسی: noviyan)
معنی: امیر، سردار، شاهزاده، شادابی و تر و تازگی، [نوی /novi/= نو بودن، تازگی، ( در قدیم ) ( به مجاز ) شادابی، تر و تازگی، ان ( پسوند نسبت ) ]، منسوب به نوی، مربوط به نوی، ( به مجاز ) شاداب و تر و تازه، تر و تازگی + ان ( پسوند نسبت ) ]، امیر سپاه، لقب سلاطین و بزرگان ترک

مأخوذ از مغولی به معنای شاهزاده، امیر.