نفاد

نفاد. [ ن َ] ( ع مص ) سپری شدن. ( غیاث اللغات ) ( مجمل اللغة ) ( دهار ) ( ترجمان علامه جرجانی ص 100 ). برسیدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ) ( زمخشری ). نیست شدن. ( مجمل اللغة ). فنا شدن و رفتن. ( از متن اللغة ). سپری شدن چیزی وتباهی آن. ( ناظم الاطباء ). نیست و نابود گردیدن و رفتن. ( آنندراج ). به آخر رسیدن. انجامیدن. فانی شدن. منقطع گشتن. تمام گردیدن. ( یادداشت مؤلف ). نَفُد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( متن اللغة ). رجوع به نفدشود. || ( اِ ) مرگ. اجل. ( ناظم الاطباء ).

(نَ ) [ ع. ] (مص ل. ) ۱ - سپری شدن. ۲ - تباه شدن، نیست شدن.

نیست شدن، نابود شدن.

سپری شدن وقت، به آخررسیدن چیزی، جداشدن، نیست
۱ - ( مصدر ) سپری شدن ( وقت ). ۲ - تباه شدن نیست شدن. ۳ - ( اسم ) سپری شدگی. ۴ - تباهی نیستی.

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
نفد (۵ بار)
«نَفاد» به معنای «فنا» و نابودی است.
فانی شدن. تمام شدن. راغب گوید: «اَلنَّفادُ اَلفَناءُ» در لغت آمده «نَفَدَ زادُالْقَوْمِ» توشه قوم تمام گردید. در نهج البلاغه حکمت 57 فرموده: «اَلقْنْاعَةُمالٌ لایَنْفَدُ» قناعت مالی است که تمام نمی‏شود.. این روزی ما است که آن راتمام شدن نیست (تمام نمی‏شود). آنچه نزد شماست تمام می‏شود و آنچه نزد خداست همیشگی است. *. نظیر این آیه است آیه 27 از سوره لقمان و در «کلم» تحت عنوان کلمات در قرآن مشروحا بررسی شده است.

سپری شدن.
تباه شدن، نیست شدن.

💡 لیک دنیا جای مرگست و نفاد هم در آنجا کون باشد هم فساد

💡 ای، بر اطراف جهان دست نفادت مطلق وی، ز اسرار قضا کوش ضمیرت آگاه

💡 نفاد امر تو انگیخته فلک را سیر شکوه حلم تو آموخته زمین را سنگ

💡 وَمَا مِن دابّةٍ منشورِ شاهیست اَلَم تَعلَم نفاد پادشاهیت

💡 نفاد امر تو در مملکت چنان بادا که اسب حکم بر اجرام آسمان تازی

💡 همت ما را نفاد از عشق اوست تیزی تیغ از فسان آید همی