لغت نامه دهخدا
نشکن. [ ن َ ک َ / ن َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) نشکننده. که نمیشکند. || نشکستنی. ناشکن: لیوان نشکن. که شکستنی نیست.
نشکن. [ ن َ ک َ / ن َ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) نشکننده. که نمیشکند. || نشکستنی. ناشکن: لیوان نشکن. که شکستنی نیست.
( اسم ) عمل گرفتن عضوی از بدن با دو سر انگشت یا دو سر ناخن دست چنانکه بدرد آید: آن صنم را ز گاز و ز نشکنج تن بنفشه شد و دو لب نارنج. ( عنصری.لفااق.۵۶ )
نشکن (ترانه کنچیتا وورست). نشکن ( به انگلیسی: Unbreakable ) اولین تک آهنگ خواننده اتریشی، کنچیتا وورست است. این تک آهنگ توسط کمپانی ناشر سونی میوزیک در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۱ در اتریش منتشر شد و موفق شد در جداول موسیقی اتریش به مقام ۳۲ دست یابد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خسرو ز زلف یار خلاصی طمع مدار تا این دل شکسته به یکبار نشکند
💡 عهد تو دل منست گویی کز ناز گر نشکنیش نیم نفس نشکیبی
💡 دست این صنعتنگاران نشکند کز آب و گل طاقها چون طاق ابروی نگارین بستهاند
💡 سایه خاری به خاکم نشکند طرف کلاه داغ بی اقبالیم زین کج کلاهان در سر است
💡 چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟ داغ از میان سوختگان دست من گرفت
💡 هزار ساغر مینشکند خمار مرا دلم چو مست چنان چشم پرخمار بود