ناگوارا

ناگوارا. [ گ ُ ] ( نف مرکب ) ناگوارنده. ناگوار. عسیرالهضم. || ناخوشگوار. که خوشایند ذائقه نیست. نامطبوع. || غیرقابل تحمل. ناخوشایند. که تحمل آن گران و دشخوار است. نادلپسند. مقابل گوارا. رجوع به گوارا شود.

💡 براین خوان هوس از انفعال ناگوارایی به هر جا نعمتی دیدم ز خوردن سیر گردیدم

💡 ز بحر رحمت حق مشربی طمع دارم که خوشگوار توان کرد ناگواران را

💡 دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد ناگوارایی غم، کار حلاوت می کرد

💡 آن لب میگون که آب خضر از وی می چکد ناگوارا چون شراب نیمرس خواهد شدن