نامردم

نامردم. [ م َ دُ ] ( ص مرکب ) فرومایه. نااهل. مرادف ناکس. ( آنندراج ). ناکس. ( غیاث اللغات ). بی غیرت. ناکس. بی قدر. فرومایه. دون. پست فطرت. بدسرشت. ( از ناظم الاطباء ). بی مروت. نامرد. آنکه آئین مردی و مردمی نداند:
گرچه نامردم است آن ناکس
بشود هیچ از دلم ؟ برگس.رودکی.مظفر باش و گیتی دار و نهمت یاب و شادی کن
جهان خالی کن از نامردم بدگوهر سفله.فرخی.بلی مردم دور نامردمند
نه بر انجمن فتنه برانجمند.نظامی.قیاس کن که چه حالم بود در این ساعت
که در طویله نامردمم بباید ساخت.سعدی.نگویم مراعات مردم بکن
کرم پیش نامردمان کم بکن.سعدی.هرکه نامردم بود عذرش بنه
چون به چشمش درنیامد مردمی.سعدی.بزرگی بایدت در مردمی کوش
که دولت گرد نامردم نگردد.امیرخسرو ( از آنندراج ).

ناکس، فرومایه، بدسرشت، پست فطرت.

ناکس، فرومایه، بدسرشت، پست فطرت، بی ادبی
( صفت ) ۱ - فرومایهپستناکسپست فطرت: قیاس کن که چه حالم بود درین ساعت که درطویله نامردمم ببایدساخت. ( گلستان.چا.فروغی.۱۳۱۶ ص ۲ )۷۴ - بی رحم سنگدل.۳ - گستاخ بی ادب. ۴ - بی حمیت بی غیرت.

💡 صفای عشق و محبت گر از جوان یا پیر به مردمی که به نامردمی نیامیزد

💡 ز بیم جان غم عشقت نگیرم نه یکباره چنین نامردم آخر

💡 هیچ دانی که جهان در سر و کارت کردم جان اگر در سر و کارت نکنم نامردم

💡 چرخ آورد از سر نامردمی نعمت دیدار را بر من زوال

💡 سراسر جهان را بهم بر زند همه بیخ نامردمان بر کند

💡 ترسم که تو ای آهوی وحشی بگریزی از ناکسی مردم و نامردمی ما