ناشو

ناشو. [ ش َ / ش ُ شُو ] ( نف مرکب ) ناشونده. محال. ممتنع. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). آنکه وجود ندارد. محال. غیرممکن. ( ناظم الاطباء ).

(شَ ) (ص. ) نشدنی، محال، غیرممکن.

ناشدنی، نشدنی، محال، غیرممکن.
ناشور
۱. (صفت مفعولی ) ناشسته، شسته نشده.
۲. (اسم ) پارچۀ نخی چرک تاب، مانند متقال.

ناشونده محال.

نشدنی، محال، غیرممکن.

💡 بر او مبند دل ایدون پی زناشوئی که عهد خود را با هیچ کس نبرده بسر

💡 ای پسر، جان و تنت هر دو زناشوی‌اند شوی جان است و زنش تنت و خرد کابین

💡 در زناشوئی شده سنگ و قدمشان لاجرم سنگ را از خون بکری رنگ مرجان دیده‌اند

💡 صبوحی زناشوئی جام و می را صراحی خطیبی خوش‌الحان نماید

💡 فنا به هان فناشو آخر کار نمود خود از این پرده برون آر