ناسوت

ناسوت. ( ع اِ ) مشتق ازناس. ( مفاتیح ). مرکب از: «ناس » + «و» + «ت » مثل ملکوت. ( از المنجد ). عالم اجسام که دنیا و این جهان باشد. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). عالم طبیعت و اجسام و جسمانیات و زمان و زمانیات را عالم ناسوت می نامند و عالم ملک و شهادت هم گویند. ( فرهنگ اصطلاحات فلسفی از اسفار ). عالم سفلی. عالم خلق. عالم شهادت. جهان ماده. جهان نمود:
گشایم راز لاهوت از تفرد
نمایم ساز ناسوت از هیولا.خاقانی.محرم ناسوت ما لاهوت باد
آفرین بر دست و بر بازوت باد.مولوی.- عالم ناسوت؛ مقابل عالم جبروت و عالم لاهوت و عالم ملکوت.
|| انسان. ( تاج العروس ). سرشت مردمی. ( از المنجد ). انسانیت. انسانی طبع. مردمی خوی. ( ناظم الاطباء ). طبیعت انسانیه. || مجازاً، شریعت و عبادت ظاهری. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). || خیال. ( لغت محلی شوشتر،نسخه خطی ).

(اِ. ) طبیعت، عالم مادی.

۱. طبیعت و سرشت انسان.
۲. عالم اجسام، عالم طبیعی و مادی.

طبیعت وسرشت انسان، عالم اجسام، عالم طبیعی ومادی
(اسم ) عالم طبیعت و اجسام عالم مادی جهان فرودین مقابل ملکوت لاهوتجبروت: گشایم راز لاهوت از تفرد نمایم ساز لاهوت از هیولا. ( خاقانی.سج.۲۶ )

طبیعت، عالم مادی، مقابل جهان لاهوتی.

💡 عالم لاهوت ناسوت و مثال ملک را سیر کرده دیده دانسته نموده امتحان

💡 شهادت نیست غیر از ملک ناسوت هم آن غیبت بود اقلیم ملکوت

💡 اگر یابی خلاص از نفس ناسوت درآیی در جناب قدس لاهوت