نارفته

نارفته. [ رُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) نروفته. نروبیده. جاروب نکرده. ناتمیز:
این مثل خانه راست خود گفته
بدو کدبانو است نارفته.سنائی.
نارفته. [ رَ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) آنکه نرفته باشد. آرمیده. آنکه هنوز عبور نکرده و نگذشته باشد. ( ناظم الاطباء ):
کشتیم نارفته در ساحل فتاد
ناقه تا شد ز اشک من در گل فتاد.صهبای سیرجانی. || نرسیده:
از زمین نارفته پایش بر سر کرسی هنوز
سر بود از شوق رقصان بر فراز چوب دار.وحشی. || انجام نداده. از پیش نبرده: امیر بازگشت از آنجا کاری نارفته. ( تاریخ بیهقی ص 578 ). || نرفته:
بر این کهسار تاب ای ماهتابم
فرو نارفته از کوه آفتابم.وصال.|| مستقبل. آینده. ( ناظم الاطباء ).

(رُ تَ یا ت ) (ص مف. ) جاروب نکرده، نروبیده.

جاروب نکرده، نروبیده.

💡 تو چنان جلوه کنی گفتا که نی بادیه نارفته چون کوبم منی

💡 نارفته قدم تو معرفت می گویی تو خود گویی ولی نمازی نبود

💡 حسن رخساره به جا خاست خطش گرد عذار روز نارفته هنوز آمدن شب نگرید

💡 این مثل خانه راست خود گفته به دو کدبانوست نارفته

💡 منم آن یوسف بد روز که نارفته بمصر تا برون آمدم از چاه بزندان رفتم

💡 سرو قد تو هنوزم ز نظر نارفته دل بیچاره ی من گشته ز هجران....وف