نابرجا

نابرجا. [ ب َ ] ( ص مرکب ) بیرون از جا. بی هنگام. بی جا. و نامناسب. || نالایق. || عبث و بیهوده. || نادان و بی وقوف. ( ناظم الاطباء ).

{allochtonous} [زمین شناسی] ویژگی واحدهایی که از محل اصلی تشکیل، مسافتی را کم یا زیاد طی کرده اند

ویژگی واحدهایی که از محل اصلی تشکیل، مسافتی را کم یا زیاد طی کرده‏اند.

💡 وَ الَّذِینَ یُحَاجُّونَ فِی اللَّهِ و ایشان که می‌حجت جویند و آرند در اللَّه مِنْ بَعْدِ ما اسْتُجِیبَ لَهُ پس آنکه پاسخ کردند او را و بگرویدند باو حُجَّتُهُمْ داحِضَةٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ حجت ایشان ایشان ناچیزست و نابرجای بنزدیک خداوند ایشان، وَ عَلَیْهِمْ غَضَبٌ و خشم اللَّه بر ایشان، وَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِیدٌ. (۱۶) و ایشانراست عذابی سخت.