میدانگاه
مترادفها
میدان، صحنه
لغت نامه دهخدا
میدانگاه. [ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) جای فراخ و پهن که در آن بنا نباشد. ( ناظم الاطباء ). || میدان. میدان کارزار:
شیروار آورد به میدانگاه
گرد بر گرد صف کشند سپاه.نظامی.
فرهنگ معین
(مِ ) (اِ. ) میدان.
فرهنگ عمید
میدان، زمین وسیع که در آن ساختمانی نباشد.
فرهنگ فارسی
( اسم ) میدان.
ویکی واژه
میدان.
جمله سازی با میدانگاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ز جرأت قطعکنگر مرد میدانگاه تسلیمی که تیغ اینجا برشها میشمارد ریزش دم را
💡 در مرکز شهر، یک میدانگاه وسیع ساخته شده است که محل تجمع مردم برای برگزاری مراسمهای مختلف ملی، مذهبی و جشنهای بزرگ شهری در تمام طول سال است.
💡 سربازان با نظم و دقت بسیار زیاد، در میدانگاه بزرگ شهر صف کشیده بودند تا آماده شرکت در مراسم رسمی و باشکوه رژه سالانه خود باشند.
💡 آن میدانگاه قدیمی که زمانی محل برگزاری مبارزات و جریانات مهم تاریخی بود، اکنون به مکانی برای گردشگران و مردم محلی جهت پیادهروی تبدیل شده است.