میدان بینایی

{visual field, field of vision} [پزشکی] آن قسمت از فضا که چشم، درحالی که با نگاه ثابت به جلو می نگرد، می بیند

میدان بینایی (visual field)
محدودۀ دید، بدون الزام به حرکت دادن سر و چشم. در حالتی که هر دو چشم باز باشند و به جلو نگاه کنند، این منطقه میدان بینایی دو چشمی نامیده می شود. اگر یک چشم بسته شود، این منطقه میدان بینایی یک چشمی است. در خارج از مرکز میدان بینایی، اشیاء سفید بسیار بهتر از اشیاء رنگی دیده می شوند.

آن قسمت از فضا که چشم، درحالی‌که با نگاه ثابت به جلو می‌نگرد، می‌بیند.

💡 بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که نوزادان در میدان بینایی خود به چهره‌ها توجه ترجیحی می‌دهند، که نشان می‌دهد آنها می‌توانند چهره را از اشیاء دیگر تشخیص دهند.