منتر

منتر. [ م َ ت َ ] ( اِ ) مأخوذ از سنسکریت، کلام و آواز مؤثر. ( ناظم الاطباء ). || مأخوذ از اوستائی منثره، به معنی کلام مقدس، دعا. دعا و وردی که شخص را قادر به تصرف در اشیا و اشخاص می سازد. افسون. ( از فرهنگ فارسی معین ).
- انتر و منتر؛ معطل و حیران و سرگردان. گرفتار حیرت و اعجاب و شگفتی. ( از فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).
- منتر کردن؛ کسی را حیران و سرگشته و معطل و بی تکلیف گذاشتن. ( فرهنگ لغات عامیانه جمال زاده ).
- || کسی را مطیع اراده خود کردن و مسحور ساختن و از هر اقدامی بازداشتن.
|| ذکری که مرتاضین برای دفع گزند گزندگان می سرایند. ( ناظم الاطباء ).
منتر. [ م ُ ت َرر ] ( ع ص ) اسب تیزرو. ( منتهی الارب ) یابوی تیزدو. ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ).

(مَ تَ ) [ سنس. ] (اِ. ) ۱ - افسون، کلام مؤثر. ۲ - ذکری برای رام کردن و دفع گزند جانور درنده. ۳ - (عا. ) مسخره کرده شده.

۱. [عامیانه] مورد تمسخر و استهزا.
۲. [عامیانه] معطل.
۳. (اسم ) افسونی که برای رام کردن جانوران گزنده و درنده بخوانند.
* منتر کردن: (مصدر متعدی ) [عامیانه]
۱. مسخره کردن.
۲. معطل کردن.

افسون، افسونی که برای رام کردن جانوران گزنده ودرنده بخوانند، منترکردن: رام کردن، مطیع کردن، مسخره کردن
۱ - ( اسم ) دعا و وردی که شخص را قادر بتصرف در اشیائ میسازد افسون. ۲ - ( صفت ) مسحور افسون شده ۳ - دست انداخته مسخره شده.
اسب تیز رو. یا بوی تیز دو.

افسون، کلام مؤثر.
ذکری برای رام کردن و دفع گزند جانور درنده.
مسخره کرده شده.

💡 او همی نیش بدل میزد و من از رندی هی بر او منتر و افسون بدمیدم ز اشعار

💡 چون بخواهد کرد گردون دشمنترا دل کباب آفتابش باشد آتش نیزه تو بابزن

💡 اگر چه سینه آیینه از غرض پاک است ز دیده تر من نیست پاکدامنتر

💡 هر چند نیست یکسر مویش ز مهر بهر صد چون منش ز مهر بهر موی منتریست

💡 و گفت: اگر می‌خواهی که مرد را بشناسی در نگر تا به وعده خدای ایمنتر است یا به وعده مردمان.

💡 روز بعد، مایک ارمنتراوت از مرگ گاس با خبر می‌شود و با عصبانیت به نیومکزیکو برمی‌گردد. او با والت و جسی پینکمن روبرو می‌شود و آماده کشتن والت است، اما والت و جسی او را متقاعد می‌کنند که لپتاپ گاس که توسط پلیس به عنوان مدرک کشف شده‌است، باید با آن برخورد شود.