مم

لغت نامه دهخدا

مم. [ م َ ] رمز است مرموز را. || بجای ممنوع نویسند. ( از ناظم الاطباء ). ممنوع. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
مم.[ م َ ] ( ع ) گاه بجای مسلم نویسند. ( ناظم الاطباء ).
مم. [ م ِم ْ م َ ] ( ع حرف جر + اسم ) مِن ْ ما، یعنی از چه و برای چه. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

گاه بجای مسلم نویسند.

دانشنامه اسلامی

[ویکی الکتاب] معنی مِمَّ: از چه (مخفف "من + ما "
ریشه کلمه:
ما (۲۶۲۲ بار)من (۴۰۹۷ بار)

جمله سازی با مم

💡 از آن تار است این عالم بچشمم که خورشید جهان با شب نسازد

💡 روزی دو که اندرین جهانم زنده شرمم بادا اگر بجانم زنده

💡 به بوستان وصالش بسی امیدم بود کنونم از گل آن وصل خار ممکن نیست