ملفق

ملفق. [ م ُ ل َف ْ ف َ ] ( ع ص ) سخن دروغ آراسته و مزخرف. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). برساخته. بساخته. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به ملفقة شود.

(مُ لَ فَّ ) [ ع. ] (اِمف. ) متشکل، مرکب.

( اسم ) ۱ - بهم جفت کرده ۲ - دو پارچه بهم دوخته. ۳ - سخن با دروغ آراسته. ۴ - تشکیل شده مشکل مرکب.

متشکل، مرکب.

💡 ولی زیمن دعای حسین سبط حسن را نگشت جامه منصوری از هراس ملفق

💡 ملفق است بهم نیش و انگبین چه عجب خطی سیه گر از آنسکان انگبین خیزد

💡 از آن نور و ظلمات با هم ملفق در آن مشک و کافور با هم مخمر

💡 بگفتا یکی چامه خواهم ملفق به وصف زمستان و تعریف صاحب