ملعب

ملعب. [ م َ ع َ ] ( ع اِ ) بازیگاه. ج، ملاعب. ( مهذب الاسماء ) ( از اقرب الموارد ). بازیگاه. ( دهار ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بازیگاه و جای بازی. ( ناظم الاطباء ). || جای لهو و مجلس شادمانی:
به روز آرایش مکتب شبانگه زینت ملعب
ضیاء روز و شمع شب شکرلب بر کسان خمری.سنائی ( دیوان چ مصفا ص 551 ).
ملعب. [ م َ ع َ ] ( ع مص ) لَعْب. لِعْب. لَعِب. ( ناظم الاطباء ). رجوع به لعب شود.
ملعب. [ م ُ ل َع ْ ع ِ ] ( از ع، ص، اِ ) منحوت از لعاب. کلمه ای است برساخته فارسی زبانان. داروی لعاب دار. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به ماده بعد شود.

(مَ عَ ) [ ع. ] (اِ. ) جای بازی. ج. ملاعب.
(مِ عَ ) [ ع. ] (اِ. ) چیزی که با آن بازی کنند، بازیچه.

جای بازی.

جای بازی، ملاعب جمع
( اسم ) چیزی که با آن بازی کنند
منحوت از لعاب. کلمه ایست بر ساخته فارسی زبانان. داروی لعاب دار.

چیزی که با آن بازی کنند، بازیچه.
جای بازی.
ملاعب.

💡 تا نگردد ملعب طفلان کوی اندران تا زنده با چوگان و گوی

💡 عاشقی کار طفل یکشبه نیست حسن عشق این بود که ملعبه نیست