معنوی

معنوی. [ م َ ن َ وی ی ] ( ع ص نسبی ) منسوب به معنی. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). || ضد لفظی. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده بعد شود.
معنوی. [ م َ ن َ] ( از ع، ص نسبی ). با معنی و چمی. ( ناظم الاطباء ). منسوب به معنی. مربوط به معنی. آرِشی. مقابل لفظی. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || حقیقی و راست و اصلی و ذاتی و مطلق و باطنی و روحانی. ( ناظم الاطباء ). مقابل مادی. مقابل صوری. مقابل ظاهری. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). معنایی که فقط بوسیله قلب شناخته می گردد و زبان را در آن بهره ای نیست. ( از تعریفات جرجانی )

(مَ نَ ) [ ع. ] (ص نسب. ) منسوب به معنی، باطنی، حقیقی.

۱. [مقابلِ صوری] مربوط به باطن، درونی.
۲. [مقابلِ مادی] غیر مادی.
۳. [قدیمی، مجاز] آن که به معنویت می پردازد، عارف.

منسوب به معنی، آنچه منسوب به معنی است، باطنی، حقیقی
( صفت ) منسوب به معنی ۱ - مربوط به معنی ۲ - باطنی حقیقی مقابل مادی ظاهری صوری: [ یکی جان عجب باید که داند جان فدا کردن - دو چشم معنوی باید عروسان معانی را. ] ۳ - شخصی که درعالم معنی و باطن سیرکند عارف: من که قاضی ام نه مرد معنوی زین مرقع شرم میدارم قوی. ] ( منطق الطیر. چا. دکتر مشکور. ۱۲۵ ) یامقامات معنوی. درجات عالم باطن مقامات عرفانی: بلبل ز شاخ سروبه گلبانگ پهلوی میخواند دوش درس مقامات معنوی ( حافظ. ۳۴۵ )
از شاعران قرن دهم عثمانی است وی اهل صلانیک و به طریقه مولویه منتسب بود.

💡 وصف خدنگ چار پر جان شکار او مرغان معنوی همه بر پر نوشته اند

💡 نبیند چشم صورت جز هوا را به چشم معنوی بیند خدا را

💡 جان فشان ای آفتاب معنوی مر جهان کهنه را بنما نوی