معصی

(مَ یّ ) [ ع. ] (اِمف. ) نافرمانی شده.

نافرمانی شده.

💡 همچنین فخر رازی می‌گوید کلمه زکات در قرآن برای عمل واجب به کار می‌روداما عمل علی نمی‌تواند ادای زکات واجب باشد، زیرا در آن صورت باید قائل شویم که او ادای زکات را تا آن وقت به تأخیر انداخته‌است و این یعنی معصیت.

💡 چندان به دوش خویش بکش بار معصیت کز موقف حساب الهی توان گذشت

💡 راه حق از معصیت گردد خراب من زجور تو دلی دارم کباب

💡 راست نگردد دروغ و زرق به چاره معصیتت را بدین دروغ میاچار

💡 و خداوند گفت: ای آدم جزاء هر گناه را همان یک معصیت می‌نویسم و پاداش هر عمل نیکو را از ده تا هفتصد برابر.